Wierzba purpurowa (Salix purpurea L.) wyróżnia się spośród gatunków wikliniarskich charakterystycznym purpurowoczerwonym zabarwieniem jednorocznych pędów. Cienkie, o średnicy 3–8 mm, są szczególnie cenione w wyrobach plecionkarskich wymagających precyzji — koszach dekoracyjnych, meblach rattanopodobnych i plecionkach ozdobnych.

Salix purpurea — pędy (Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0)

Salix purpurea — pędy wiosenne. Fot. Wikimedia Commons, lic. CC BY-SA 3.0

Charakterystyka botaniczna

S. purpurea rośnie jako krzew do 3–4 m wysokości. Gałęzie są smukłe, łukowato zwisające. Pędy jednoroczne wyrastają pionowo lub lekko skośnie i osiągają długość 0,8–1,8 m w warunkach plantacyjnych. Ich kora jest gładka, o typowym purpurowoczerwonym lub brunatnoczerwonym zabarwieniu — najwyraźniejszym zimą, kiedy liście już opadły.

Liście są lancetowate, stosunkowo krótkie w porównaniu z S. viminalis, z wierzchu ciemnozielone, od spodu niebieskawoszare.

Wymagania siedliskowe

Gatunek toleruje wilgotne stanowiska i gleby z sezonowo wysokim poziomem wód gruntowych, jednak jest nieco mniej odporny na trwałe podmokłości niż S. viminalis. Dobrze sprawdza się na:

  • glebach świeżych do wilgotnych, przepuszczalnych
  • brzegach rowów i strumieni
  • stanowiskach z sezonowym zalewaniem trwającym do 2–3 tygodni
  • glebach gliniastych i piaszczysto-gliniastych

Na glebach stale mokrych i beztlenowych wzrost jest ograniczony i częściej pojawiają się choroby korzeniowe.

Na podmokłych działkach w Polsce S. purpurea najlepiej sprawdza się w strefach przejściowych — między terenami stale mokrymi (gdzie dominuje S. viminalis lub S. triandra) a obszarami jedynie sezonowo wilgotnymi.

Odmiany hodowlane

W uprawie wikliniarskiej znaczenie mają wyselekcjonowane klony i mieszańce z innymi gatunkami. Do najczęściej wymienianych w literaturze europejskiej należą:

Odmiana / klonCharakterystyka pędówUwagi
'Irette'Cienkie, purpurowe, do 1,5 mPodwyższona tolerancja na rdzę
'Helix'Elastyczne, giętkie, śr. 4–6 mmMieszaniec S. purpurea × S. viminalis
Klon Q83Grubsze, do 10 mm, brązowoczerwoneSzybszy wzrost

Dostępność konkretnych klonów w Polsce zależy od oferty specjalistycznych szkółek wierzbowych — przed zakupem warto sprawdzić aktualny asortyment.

Właściwości technologiczne pędów

Pędy S. purpurea wyróżniają się kilkoma cechami istotnymi dla koszykarza:

  • Gładkość kory — po obiorce pędy mają jednorodną, jasną powierzchnię bez wyraźnych węzłów
  • Elastyczność — przy porównywalnej grubości pędy S. purpurea są zazwyczaj bardziej giętkie niż S. viminalis
  • Mniejsza średnica — umożliwia produkcję drobnych, szczegółowych wyrobów
  • Zabarwienie — w stanie nieobiertym (naturalnym) ciemnoczerwonobrązowe pędy są stosowane dekoracyjnie

Choroby i odporność

S. purpurea jest podatna na rdzę wierzbową (Melampsora purpureae), która przy intensywnym nasileniu może wyraźnie osłabić wzrost pędów. Selekcja odmian pod kątem odporności na rdzę jest aktywnie prowadzona w europejskich programach hodowlanych, m.in. przez Rothamsted Research w Wielkiej Brytanii i Skogforsk w Szwecji.

Na mokrych stanowiskach dodatkowym zagrożeniem jest Marssonina spp. — grzyb powodujący plamy liściowe. Dobra cyrkulacja powietrza w plantacji (właściwa rozstawa) ogranicza ryzyko infekcji.

Zastosowanie w koszykarstwie

Ze względu na cienkie pędy S. purpurea jest surowcem drugiego wyboru do produkcji grubych, wytrzymałych koszy transportowych. Dominuje natomiast w wyrobach:

  • koszy dekoracyjnych i ozdobnych
  • mebli wiklinowych z cienkiej plecionki
  • paneli i mat plecionych
  • wyrobów, gdzie liczy się jednolitość powierzchni po obierce

Powiązane artykuły

Źródła zewnętrzne

Aktualizacja: maj 2026